Fossielensafari - Dinosaurussen en fossielen zoeken in Marokko

Marokko heeft een van de belangrijkste fossielenafzettingen ter wereld. Wayne en ik (Estela) besloten onze avontuurlijke kant te laten zien en een fossielensafari in Marokko te maken. Tijdens onze bijzondere reis ontdekten we vele ongelooflijke mineralen, dinosaurusbotten en fossielen. We reisden door het pittoreske woestijnlandschap van de Sahara in Oost-Marokko, verkenden Marrakech, maakten een ritje op woestijnkamelen en bezochten lokale Berberfamilies.

We besloten een dagboek samen te stellen om nieuwsgierige avonturiers te helpen die geïnteresseerd zijn in een fossielenjacht in Marokko.

Fossielensafari - Op zoek naar dinosaurussen in Marokko - Dagboek

Dankzij Epic Zagora Tour hebben we een zeer culturele en uitgebreide dinosaurus- en fossielenjachttocht beleefd. Ze boden ons het beste fossielenavontuur, geweldige accommodatie, heerlijk lokaal eten en een onvergetelijke ervaring.

Het is belangrijk om te weten dat wanneer je naar Marokko reist voor een fossielenexcursie en geclaimde gebieden bezoekt, de touroperators toestemming moeten vragen aan de families om op hun terrein naar fossielen te zoeken. Dit kan even duren, omdat hun telecommunicatiesystemen niet geavanceerd zijn. Zorg er dus voor dat je ruim van tevoren boekt. We vonden het ook erg leuk om de families die we bezochten een positieve ervaring te bieden, omdat ze ons zo vriendelijk waren om ons een speciale rondleiding door hun mijnen te geven.

Vraag je je wel eens af wat je kunt verwachten tijdens een fossielenjacht in Marokko? Lees dan eens over onze authentieke Marokkaanse cultuurervaring.

Dag 1 | 26 juni 2017 - De eerste indrukken van Marokko

We kwamen op 26 juni om 22.00 uur aan in Marokko. Het weer was perfect, 30 graden Celsius. De eerste indruk was de vriendelijkheid van de mensen en de brede, goed verlichte straten. De taxichauffeur liet ons het verschil zien tussen de nieuwe en de oude stad, wat interessant was. Tijdens de rit naar ons hotel zagen we overal mensen. Het was ongelooflijk druk, duizenden mensen kwamen 's avonds naar buiten vanwege de koelere temperaturen. We kwamen aan bij ons hotel 'Ksar Anika', gelegen in de oude medina van Marrakech. De plek is prachtig, het lijkt wel een paleis en het ontwerp ademt eeuwenoud. De kamers en de architectuur moeten wel voor de koninklijke familie gebouwd zijn.

Dag 2 | 27 juni 2017 - De lokale souk en Yves Saint Laurent

Ons ontbijt van 8 uur 's ochtends bestond uit knapperig brood, sinaasappeljam, pure boter, zwarte en groene olijven, thee en koffie, bereid naast het zwembad. We bezochten een markt (souk) genaamd Jamaa el Fna Square, die om 10:30 uur verlaten was vanwege de hitte.

Na de souk namen we een taxi naar de beroemde Jardin Majorelle, het huis van de bekende Franse modeontwerper. Hij schonk het pand na zijn overlijden in 2008 aan de Marokkaanse overheid. In hun koffiebar koelden we af met een unieke cocktail van avocado, amandel, honing, sinaasappelsap en limoen.

We ontmoetten een lokale bewoner, Hichma, die ons aanraadde zijn familiespecerijenwinkel, Herboristerie Lamlih, te bezoeken. We kochten zeep, arganolie, wierook, aluin en dronken thee met hem. De thee was een bloemenmengsel, heel bijzonder maar verfrissend. Hichma gaf ons ook een kleiachtig materiaal mee, dat de inheemse bevolking gebruikt voor het aanbrengen van lippenstift, en puimsteen om de voeten glad te maken.

's Avonds gingen we weer naar de souk (de markt). We zagen veel ammonietfossielen, maar die bleken helaas nep te zijn. Let op, nietsvermoedende toeristen, laat je niet misleiden door deze fossiele reproducties op de lokale markten.

Terug in ons hotel pakten we vol enthousiasme onze tassen in voor de grote fossielensafari die de volgende dag zou beginnen.

Dag 3 | 28 juni 2017 – De Hoge Atlas en fossielenjacht

Het fossielenavontuur begint. Om 8 uur 's ochtends werden we opgehaald door onze chauffeur en onze eerste stop was Er-Rissani, een stad in Oost-Marokko. We maakten veel foto's tijdens onze reis naar Al Haouz-Touama, het Zerktengebergte, het Hoge Atlasgebergte en Tizi n-Tichka. We zagen ijzerertsafzettingen aan de oppervlakte van de bergen. Interessant genoeg vonden we tijdens onze stop in Tizi n-Tichka ook hematiet edelstenen . Marokko zit vol mineralen!

Na Tizi n-Tichka gingen we naar Ourzazate en besloten we naar de zoutmijn bij Pasha el Galoui te gaan. De mijn heet De Sel. We stopten langs de kant van de weg en zagen zoutkristallen zich vormen naast de beek. Bij de mijn aangekomen zagen we veel interessante zoutformaties. Het was geweldig om water in de grot te zien. Het water had een heel frisse, lichtgroene kleur.

Onderweg passeerden we het beroemde stadje Kazbah, Ourzazate, ook wel het Hollywood van Afrika genoemd. Deze plek diende als decor voor films als The Mummy, Game of Thrones, Indiana Jones, King Tutt, Cleopatra en Alibaba en de veertig rovers. Deze plaats heet Ksarof Ait-Ben-Haddou (Hollywood van Afrika). Ourzazate, Tarmigt. Ourzazate is 's werelds grootste producent van zonne-energie. Dit is nog steeds het Hoge Atlasgebergte, waar je geen mijnen of fossielen kunt vinden.

Vervolgens zijn we naar Zagora (Tansifte) gereden, waar het landschap werkelijk adembenemend is. We stopten voor de lunch in het kleine stadje Agdz, waar de temperatuur buiten 49 graden (120 Fahrenheit) was.

We passeerden Oued in de Draa-vallei. Buiten Ourzazate begint het Anti-Atlasgebergte, waar je mijnen vol edelstenen, mineralen en dinosaurusfossielen kunt vinden. Hier wordt ook naar zilver gedolven. Het ligt midden in de Saharawoestijn (Hamada is het eindpunt van Marokko, de grens met Algiers). In Merzouga vind je mineralen en edelstenen zoals bariet, azuriet en malachiet.

We kwamen langs Imi-n-Wassif, wat 'De Poort van de Rivier' betekent, waar we een aantal fantastische fossielen vonden, zoals ammonieten (die eruitzien als spiraalvormige schelpen) en trilobieten (zeedieren met een harde schaal en een ruggengraat). Het gebied waar we deze fossielen vonden, was vlak. De locatie maakte het een gemakkelijke plek om naar trilobieten te graven. Hoewel de lokale bevolking dit gebied al had onderzocht, had Wayne het geluk er een paar te vinden. Wayne droeg een hoofddoek, een zogenaamde chach of zzif, en we ontdekten dat die onze hoofden goed beschermde tegen de zon en stofstormen gedurende de hele reis.

We stopten in Zagora om te overnachten in ons hotel, La Fibule. Ons werd verteld dat de kamelen in Marokko maar één bult hebben, en geen twee. Deze kamelen heten dromedaris. De bult bevat vetweefsel en geen water, zoals ons eerder was verteld.

Dag 4 | 29 juni 2017 - Tribolieten en ammonietenfossielen in overvloed

We vertrokken heel vroeg in de ochtend vanuit Zagora. De eerste mijn die we bezochten was Ait Boudaoud. We gingen naar de Cambrische vindplaats die bekend staat om de Calymine-trilobiet in Emi Nou Asif (mird). Deze tribolieten zijn groot en geel. We bezochten ook de fossielenvindplaats uit het Ordovicium. Na een tijdje graven konden we in dit gebied geen tribolieten vinden.

Daarna vertrokken we naar een andere mijn midden in de Sahara. Salah vond een eenzame acacia zonder bladeren, midden in de woestijn. Het was nu half tien 's ochtends en 38 graden. Salah rolde een kleed uit onder de acacia en begon een ontbijt voor ons te maken: verse komkommer, brood, kaas en wat vruchtensap.

Na het ontbijt bezochten we een andere berglocatie. De eigenaar van de locatie had een goede plek voor Wayne om naar fossielen te graven. Wayne was blij dat hij eindelijk wat trilobieten en ammonieten had gevonden. Hij was uitgeput na de steile klim naar de top. De laatste 10 meter waren eng, omdat de rots onder zijn voeten naar beneden rolde terwijl hij naar boven kroop. Het graven was pas om 7 uur 's avonds klaar, maar het was nog steeds licht en warm.

Er was een 200 kilometer lange strook dadelpalmen die eruitzag als een oase. Het was een prachtig gezicht in het stadje Tazarine. Ons werd verteld dat duizenden gezinnen leven van de dadels en vijgen. We zouden overnachten in het stadje Arnif, beroemd om zijn geologische vondsten. We kwamen aan bij Hotel Meteorite. De ingang was omzoomd met dadelpalmen vol vruchten. We hebben heerlijk genoten van de tajines als diner.

Dag 5 | 30 juni 2017 - Een Beber-familie, nomaden en meer fossiele vondsten

We vertrokken om 8 uur 's ochtends vanuit Alnif naar het Anti-Atlasgebergte – Achbarou, de oudste stad van meer dan 4000 jaar oud. We stopten bij het Issimourgebergte, dat vol zit met tribolietfossielen. In de grotten onder de hoge bergen woonden veel Berberfamilies. De stam heet Aifa-tta. Ik bleef in de auto terwijl Wayne en onze twee gidsen verder groeven langs de berghelling.

We ontmoetten een lokale nomade, wiens vader een claim op deze mijn heeft en Wayne toestemming gaf om naar fossielen te zoeken. Wayne vond trilobieten, opgerolde Phacops, rode ammonieten en trilobieten uit het Devoon in de berg Lalla Mimouna. Vervolgens vonden ze in Jbel Mdawar fossielen van Goniatites uit het Devoon.

We stopten even bij de waterput waar de nomaden hun water halen, en Salah had wat watermeloenen voor ons geplukt omdat het zo'n hete, snikhete dag was. Nomaden hebben altijd geiten en honden bij zich. De honden beschermen hen tegen wolven wanneer ze water uit de putten halen.

We stopten even in Wihlane, waar we wat fossielen en dinosaurusbotten kochten. Het Anti-Atlasgebergte was in het Paleon een aaneengesloten gebergte. Het gesteente in dit gebergte heet Azrou.

We werden door een lokale Berberfamilie uitgenodigd om thee met hen te drinken. Ze lieten ons hun huis zien. De Berbers hebben een speciale ontvangstkamer voor hun gasten, die rijkelijk versierd is met de mooiste Berberkleden en prachtige tegels. Ze hebben een binnenplaats met een vierkante omheining vol dadelpalmen, palmbomen en groenten. Er was ook een aparte ruimte voor hun geiten en andere huisdieren. Wayne kocht een paar prachtige fossielen van de familie en ze waren er erg blij mee.

We stopten bij een berg langs Es Sfalat waar we nog meer Orthoceras , Ammonieten en andere fossielen zagen. We konden de blootgelegde fossielen gemakkelijk zien. We liepen er letterlijk overheen terwijl we de berg opklommen. We moesten het vuil met water wegspoelen om de fossielen op de grond goed te kunnen zien. Er waren ontzettend veel Ammonieten en Orthoceras.

Wayne besloot de houweel te pakken en door de Orthoceras te graven. Hij besefte al snel dat de houweel en de schop niet sterk genoeg waren om door de taaie fossielen heen te breken. Wayne bleef het echter proberen, maar zonder succes. De houweel stuiterde steeds terug en maakte een vreemd geluid, alsof hij op het punt stond te breken. Nu weten we hoe moeilijk het kan zijn om deze Orthoceras uit de grond te halen.

Uit het niets begroette deze oude nomade op zijn fiets ons en liet ons zijn verzameling fossiele kettingen zien. Grote complimenten voor deze man, dus ik kocht twee fossiele hangers van hem. Deze nomade woont in een grot in de bergen. Ik geef hem alle respect voor zijn moeite om op zijn fiets naar ons toe te komen, kilometers verwijderd van de bewoonde wereld in de Sahara. Hij wees ons de weg naar zijn grot, ver onder de berg in de verte. We konden de ingang van de grot waar hij woont nauwelijks zien.

Op 40 kilometer van Merzouga ligt het dorp Er Rissani, waar onze chauffeur Salah woont. Zijn familie bereidt een typische Berberse lunch voor ons, bestaande uit brood, tajine, een speciale Berberpizza, fruit en natuurlijk warme muntthee. Hij had een prachtig huis en de gastvrijheid was overweldigend.

Later vertrokken we naar Merzouga Erg Chebbi, naar de magische zandduinen van de Sahara. De fossielenexcursie bracht ons naar de zandduinen in Et Taous, waar dromadiers, kamelen met slechts één bult, op ons wachtten.

Tijdens een kleine zandstorm bergopwaarts door de duinen zagen we een aantal nomadententen in de duinen staan. We maakten foto's van de prachtige Marokkaanse zonsondergang tijdens de kameeltocht. Het was een opwindende ervaring; de rit was hobbelig, maar de dromadiers gedroegen zich voorbeeldig. Wat een geweldige ervaring om op een dromadier door de Sahara te rijden! Het prachtige hotel waar we verbleven heet Riad Dar Hassan en ligt in Merzouga.

Dag 6 | 1 juli 2017 - Dinosaurusbotten en een verjaardagstaart

We vertrokken heel vroeg in de ochtend vanuit ons hotel. Het is mijn 66e verjaardag – het moet mijn dag worden! Mbarek, onze gids, nam contact op met een lokale nomade, Yidir. Hij had een claim op een mijn genaamd Ebagaa, of zoals de lokale bevolking het noemt: 'De Dinosaurusberg' vanwege de vele dinosaurusfossielen die er gevonden zijn. Onze gids had eerder al toestemming gevraagd om Ebagaa te bezoeken en de nomade was zo vriendelijk om ons mee te nemen op een fossielenrondleiding door zijn mijn.

De familie van Yadir stamt al enkele generaties af van het nomadenbestaan. Nomaden zoeken beschutting in de bergen en graven grotten om in te wonen. De voorouders van Yadir stuitten op deze berg en vonden tijdens het graven dinosaurusbotten. Ze eisten de mijn op en installeerden hun apparatuur om meer fossielen te delven.

We ontmoetten deze nomade die midden in de woestijn op ons wachtte op zijn motor. Het was een steile klim naar de top van zijn berg. Yidir liet ons precies zien hoe hij mijnbouw bedreef. De basisuitrusting bestond uit een zaklamp op batterijen, een schop, een houweel, een kruiwagen en een hoofddoek als helm. Yidir hielp Wayne om langzaam door de kleine openingen van de grot te graven en na uren op zijn buik te hebben gelegen, vond hij eindelijk een kleine dinosaurustand . Wayne was dolenthousiast!

Yidir moedigde Wayne daarom aan om rustig verder te graven, want als je één tand vindt, liggen er vast meer in de buurt waar Wayne aan het graven is. Wayne vond die ochtend inderdaad verschillende dinosaurustanden.

Het is belangrijk om te weten dat de grot een zandstenen plafond heeft, de grond niet stabiel is en het erg gevaarlijk is. De grot was zo klein dat je op handen en voeten moest kruipen en voorzichtig moest graven om fossielen te vinden. Binnenin de grot bevond zich een dunne laag van enkele centimeters diep met dinosaurusfossielen. Wayne was erg enthousiast en in een opperbeste stemming.

Na Ebagaa werden we uitgenodigd voor thee bij Yidir thuis. Yidir woont in Lbigaa, ten zuiden van Merzouga, het laatste dorp van Marokko dat op de grens van Marokko en Algiers ligt. We kregen warme muntthee, gebak, olijven, brood, dadelstroop en vers geplukte vijgen, die heerlijk zoet waren.

Yidir liet ons zijn verzameling dinosaurusbotten, tanden en andere fossielen zien die hij in de bergen had opgegraven. Er lagen overal dinosaurusfossielen. Waynes ogen werden groot en wijd opengesperd toen hij de ongelooflijke verzameling zag. Hij bood ze aan Wayne aan en Wayne was blij om een ​​deel van zijn verzameling te kopen. Er was een volledig intacte raptorklauw, de trots van deze nomade. Hij had deze raptorklauw jaren geleden gevonden, maar hij wilde hem natuurlijk alleen verkopen als je hem een ​​zeer goede prijs bood. We namen afscheid van Yidir en reden richting Marrakech.

Tijdens onze autorit door de woestijn kwamen we een plek tegen waar mensen een zandspa hadden. Deze spa was anders dan de ontspannende spa's die we kennen. Ze graven gaten in het zand waar mensen hun lichaam in laten zakken, waarna ze je volledig met zand bedekken. Dit proces zou helpen om je lichaam te ontgiften. Wayne en ik konden niet geloven hoe intens dit eruitzag. Met de combinatie van de hoge temperaturen en het hete zand, zouden we deze zandspa-ervaring misschien niet overleven.

Er was een jongetje dat het kleinste dier van de Sahara vasthield, de fennek. Ik had het geluk dat ik met een oudere nomadische vrouw in haar tent op de foto kon.

Op weg naar Marrakech stopten we bij restaurant Tinghir in Ourzazate voor mijn verjaardagslunch. Het was 48 graden (118 Fahrenheit) en we besloten even een dutje te doen in een reizigerskamer.

We vervolgden onze reis. We kwamen langs Imidir, de grootste zilvermijn van heel Afrika. We stopten bij Todgha Georges en ontdekten een magische oase waar kristalhelder water door de rotsen stroomde en een rivier vormde. Het is een populaire plek voor de lokale bevolking om af te koelen. Ze leggen er ook watermeloenen in de rivier, die als natuurlijke koelkast dienen. Verbazingwekkend genoeg was deze plek een echte verrassing, zeker na de Sahara. We stopten bij Hotel Ecobio in Boumalendadas. Daar bestelde Wayne een taart voor mijn verjaardag, wat een geweldige verrassing was. Het Berberse woord voor taart is Maskouta.

Dag 7 | 2 juli 2017 - Heb je wel eens een cactus gegeten?

Op de laatste dag van onze fossielenjacht werden we 's ochtends heel vroeg wakker (5 uur) om nog een paar plekken te bezoeken voordat we naar huis gingen. Onze gidsen wilden ons nog meer kloven laten zien en ook een berg die 'Toes of the Monkeys' (Apenvoeten) heet.

We keerden om 7:30 terug naar ons hotel voor het ontbijt en vertrokken daarna naar Marrakech. We stopten even bij de Rozenvallei in Kelaat M'Gouna. De rozen bloeien daar in april en verspreiden een heerlijke rozengeur.

Onderweg stopten we in een stadje en proefden we de vruchten van de zoete vijgcactus (Opuntia ficus-indica). We waren verrast hoe zoet, geurig en verfrissend ze waren.

We kwamen rond 15.00 uur terug bij Ksar Anika in Marrakech. We pakten alle fossielen, dinosaurustanden en dinosaurusbotten in en verpakten ze zorgvuldig om ze naar huis te verzenden. Het was geweldig om alles te zien wat we tijdens onze fossielenjacht hadden verzameld. We stonden vroeg op om terug te keren naar Australië. Onze fossielensafari in Marokko was een leuke en onvergetelijke ervaring die we zeker nog eens willen herhalen.

KOOP FOSSILIEN

Fossils